يادمان باشد اگر خاطراتمان تنها ماند طلب عشق زهر بي سر وپايي نكنيم  

عشقفرهاد

.دوست دارم .دوست دارم. دوست دارمدوست دارم.دوست دارم

_{گاهي اوقات كه احساس مي كني هيچ كسي نيست كه در اين تاريكي شب نواي دلت را بشنود،}

_{وقتي احساس مي كني زنجير تنهايي صندوقچه دلت را محكم بسته !!}

 _{به آسمان نگاهي مي اندازي!}

 _{به ستاره هايش كه امشب ميهمانيشان با شكوهتر از شب هاي  قبل است.}

 _{دلت مي خواهد تو هم به آن مهماني بروي !}

 _{همين كافيست !}

_{كافيست كه فقط دلت بخواهد و آرزو كند،}

_{آن وقت سوار بر مركب مهتاب مي شوي و راهي آسمان !}

 _{عجب سفر باشكوهي !}

 _{از آن بالا نگاهي به زمين مي اندازي،}

 _{دلت براي اين زميني هاي بيچاره مي سوزد!}

_{از خودت علت خاموشي چراغ هايشان را مي پرسي !}

_{اينها شب را فقط براي خوابيدن مي خواهند؟}

 _{عجب !چه انسان هايي ! چه قلب هايي و چه ...}

_{آن وقت خوشحال مي شوي كه يك شب به دور از آنها هستي !}

_{يك شب رها ! رها در آسمان .}

_{در همين حال و احوال هستي كه مهتاب صدايت مي كند :}

_{پياده شو ! به مقصد رسيديم .}

_{چشمانت را باز مي كني . شگفت انگيز است !}

_{اصلا باور كردني نيست ! انگار اينجا دنياي ديگري است !}

 _{بله واقعا اينجا دنياي ديگري است .}

 _{ستاره ها يكي يكي به تو سلام مي كنند و تو حيرت زده ، نمي تواني جواب سلامشان را بدهي !}

_{ماه ورودت را تبريك مي گويد.}

 _{آن وقت تو در دلت مي گويي :}

 _{چه سعادتي !}

 _{در جمع عاشقان آسمان ! ميهماني يشان ساده است و عجيب دلهاشان خدايي!}

_{از يكي از ستاره ها مي پرسي : راستي هر شب اينجا مهمانيست؟}

_{و او در پاسخ تو مي گويد: دلت را رها كن ! آن وقت مي بيني در دلت هم هر شب مهمانيست !}

_{كافيست با خودت عهد ببندي كه هيچ وقت زميني نباشي !}