_{زندگي هيچ خودي نمي شناسد..هيچ مرکزي.زندگي هيچ تفکيکي نمي شناسد!نفس که مي کشي زندگي به درونت وارد مي شود نفس را که بيرون مي دهي تو به زندگي وارد مي شوي !هيچ تفکيکي وجود ندارد! ميوه که مي خوري درختان از طريق آن ميوه به درونت راه مي يابند! بعد يک روز مي ميري..در خاک دفن مي شوي و درختان شيره ات را مي مکند و تو به صورت ميوه در مي آيي! فکر مي کني گياهخواري؟؟؟ فريب ظاهر را نخور ما همه ادم خواريم .....!!}

<sup>من يه عاشق غريب, يه بهاره خسته ام

تو خزون فاصله,من بي تو شکسته ام

تو نمي شناسي منو,تو نميدوني کيم

با حضور سايه ها,من پر از تاريکيم

شايدم حسم بکني,منو تو ترانه هام

شايدم براي تو , يه غريب اشنام

تو همون ستاره اي,که پر از ترانه اي

تو برام رنگ غزل,سبز عاشقانه اي

خط به خط عشق منو ,تو ترانه هام بخون

منو افتابي بکن , اي بهار بي خزون</sup>

   _{گفتم بيا که مارا دو آشيان نباشد
        گفتا به شرط آنکه کس در ميان نباشد
             گفتم که در فراقت آتش گرفت جانم
                  گفتا کسي اگر سوخت, از او نشان نباشد
                       گفتم نمي دهم جان تا ازددرم درآيي
                            گفتا که عاشقانرا صبر و امان نباشد
                                گفتم پس از جواني , درديست ناتواني
                                    گفتا به خلوت من اين باشد , آن نباشد
                                       گفتم اسير دردم تا با تو عهد کردم
                                           گفتا که عيش با عشق در يک زمان نباشد}

در اين بن بست

احمد شاملو

^{دهانت را مي‌بويند}

^{مبادا كه گفته باشي دوستت مي‌دارم.}

^{دلت را مي‌بويند}

^{روزگار غريبي ‌ست، نازنين}

^{و عشق را}

^{كنار تيرك راهبند}

^{تازيانه مي‌زنند.}

^{عشق را در پستوي خانه نهان بايد كرد}

^{در اين بن بست كج و پيچ سرما}

^{آتش را به سوختبار سرود و شعر}

^{فروزان مي‌دارند.}

^{به انديشيدن خطر مكن.}

^{روزگار غريبي‌ست ، نازنين}

^{آنكه بر در مي‌كوبد شباهنگام}

^{به كشتن چراغ آمده است.}

^{نور را در پستوي خانه نهان بايد كرد}

^{آنك ، قصابانند}

^{بر گذرگاه‌ها مستقر}

^{با كنده و ساطوري خونالود}

^{روزگار غريبي ‌ست ، نازنين}

^{و تبسم را بر لب ‌ها جراحي مي‌كنند}

^{و ترانه را بر دهان.}

^{شوق را در پستوي خانه نهان بايد كرد}

^{كباب قناري}

^{بر آتش سوسن و ياس}

^{روزگار غريبي‌ست ، نازنين}

^{ابليس پيروز مست}

^{سور عزاي ما را بر سفره نشسته است .}

^{خدا را در پستوي خانه نهان بايد كرد}

^{31 تير 58}

_{عشق يعـــــــني دختران بي روسري ***********عشق يعـــــــني خط ريش سوزني
عشق يعـــــــني خاطرات.اتــــو زدن ***********عشق يعـــــــني با مو تور تک چرخ زدن
عشق يعـــــــني مو هاي تن تني*********** عشق يعـــــــني شماره دادن به دختري
عشق يعـــــــني پيتزا با سس گوجه اي******** عشق يعـــــــني پوشيدن لباس گوجه اي
عشق يعـــــــني نوشابه خوردن لَب بندري********عشق يعـــــــني کفگير خوردن تو سريي
عشق يعـــــــني زايــه شدن پاي پي سي ***********عشق يعـــــــني چت کردن با دختري
عشق يعـــــــني مشت لگت آهني *********** عشق يعـــــــني بدنسازي. مردم زني
عشق يعـــــــني مکه ي. منوره *********** عشق يعـــــــني مدينه ي .مکرمه
عشق يعـــــــني بوسه زدن از لپ دختري***********عشق يعـــــــني تيکه اي به دختري
عشق يعـــــــني وب لاگ پرشين بلاگ******** عشق يعـــــــني فرار کردن از بلاگ اسکاي
عشق يعـــــــني آفلاين دختري***********عشق يعـــــــني تک چرخ زدن در رومي
عشق يعـــــــني بوت شدن توسط دختري***********عشق يعـــــــني هک کردن وب لاگي
عشق يعـــــــني بوي پاي پسري*********** عشق يعـــــــني بوي عطر دختـــــري
عشق يعـــــــني دي سي شدن پاي پي سي ***عشق يعـــــــني آنلاين بودن در هر موقع اي
عشق يعـــــــني با پرايــد اتـــو زدن***********عشق يعـــــــني با پرايد بالانس زدن
عشق يعـــــــني مانتو خاکستري*********** عشق يعـــــــني عطر کنـــــزو ي مر مري
عشق يعـــــــني دک کردن دختري***********عشق يعـــــــني رفتن بيرون با ديگري
عشق يعـــــــني ديد زدن خانه اي***********عشق يعـــــــني عاشق شدن در لحظه اي
عشق يعـــــــني آمبولانس ۱۱۰*********** عشق يعـــــــني گير کردن در فاظلاب ۱۱۰
عشق يعـــــــني زدن گيتار زني *********** عشق يعـــــــني کلاس گذاشتن با تيناي
عشق يعـــــــني تماشاي تايتانيک اي *********** عشق يعـــــــني لب گيري در ماشيني
عشق يعـــــــني فرياد زدن در روسري*********** عشق يعـــــــني دختر خاکستــــري
عشق يعـــــــني شيشه شير. نوشابه اي***********عشق يعـــــــني مخ رزدن در نانواي}

_@F@F

                                                   _{بوي باران بوي سبزه بوي خاك 
                                       شاخه هاي شسته باران خورده پاك
                                                   آسمان آبي و ابر سپيد
                                                      برگهاي سبز بيد 
                                            عطر نرگس رقص باد
                                 نغمه شوق پرستو هاي شاد
                                       خلوت گرم كبوترهاي مست
                                           نرم نرمك مي رسد اينك بهار
                                                           خوش به خال روزگارا
                                            خوش به حال چشمه ها و دشت ها
                                                     خوش به حال دانه ها و سبزه ها
                                                         خوش به حال غنچه هاي نيمه باز
                                     خوش به حال دختر ميخك كه مي خندد به ناز
                                                  خوش به حال جام لبريز از شراب
                                                            خوش به حال آفتاب 
                                            اي دل من گرچه در اين روزگار
                                   جامه رنگين نمي پوشي به كام
                                باده رنگين نمي نوشي ز جام 
                           نقل و سبزه در ميان سفره نيست
                         جامت از ان مي كه مي بايد تهي است 
                          اي دريغ از تو اگر چون گل نرقصي با نسيم 
                                   اي دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
                                            اي دريغ از ما اگر كامي نگيريم از بهار
                                                       گر نكويي شيشه غم را به سنگ} 
                                  هفت رنگش ميشود هفتاد رنگ

F@F@

^{شادم که در شرار تو مي سوزم
شادم که در خيال تو مي گريم
شادم که بعد وصل تو باز اينسان
در عشق بي زوال تو مي گريم}
......................
_{پنداشتي که چون ز تو بگسستم
ديگر مرا خيال تو در سر نيست
اما چه گويمت که جز اين آتش
بر جان من شراره ديگر نيست}
......................
^{من با لبان سرد نسيم صبح
سر مي کنم ترانه براي تو
من آن ستاره ام که درخشانم
هر شب در آسمان سراي تو}
.......................
_{غم نيست گر کشيده حصاري سخت
بين من و تو پيکر صحرا ها
من آن کبوترم که به تنهايي
پر مي کشم به پهنه دريا ها}
.......................
^{شادم که همچو شاخه خشکي باز
در شعله هاي قهر تو مي سوزم
گويي هنوز آن تن تبدارم
کز آفتاب شهر تو مي سوزم}
.......................
^{در دل چگونه ياد تو مي ميرد
ياد تو ياد عشق نخستين است
ياد تو آن خزان دل انگيزست
کو را هزار جلوه رنگين است}
........................
_{من آن شکوفه اندوهم
کز شاخه هاي ياد تو مي رويم
شبها تو را به گوشه تنهايي
در ياد آشناي تو مي جويم}
........................

در این توّهم، یکنفر آخر بگوید

قلبی که من گم کرده ام در سینۀ کیست؟

جز کوره راه گم شدن در واژۀ عشق

راه رسیدن تا رهایی، عاقبت چیست ؟

آخر بگوید یکنفر بی پرده با من

آیا جواب عشق ِصادق بی وفاییست؟

گر بی وفایی لایق ِ عاشق نباشد

پس این ریا کاری به حقّ عاشقان چیست؟

عمری به حیرت مانده ام در قعر ابهام

راز جدایی ها پس از عاشق شدن چیست؟

عمری به دنبال محبت در سرابم

لیک اندرین حسرت مرا یاریگری نیست

در کنج این زندان ز تنهایی شکستم

آخر نمیدانی که تنهایی چه دردیست...

                  «««

   می خوام از مهسا بگم!!

 دختری خوب مهربان شاعر و به قول خودش شیطون!

 مهسا خیلی دوست خوبی بود اونقدر خوب که هرگز فراموشش نمی کنم

 امیدوارم که اونم منو فراموش نکنه,به خاطر دوران اندک دوستیمون

 مهسا جون دوست دارم!

 و این هم شعری که مهسا گفته

   پس به یاد مهسا:

        پرسيدي چه دوست داري
                جرات نکردم که بگويم تو را
                                 گفتم بنفشه بهار
                                     سرخيه گل پاييز را
         به خدا دروغ گفتم
                            فقط
                        تو را دوست دارم
                                  و تو را مي پرستم